Administracja

Patron Szpitala

Heliodor Święcicki

 

W okresie międzywojennym pierwszy raz w dziejach szpitala wystąpiła postać profesora Heliodora Święcickiego. Urodzony w Śremie (niektórzy biografowie twierdzą, że jednak
w Poznaniu). W 1854 roku, skończył studia medyczne we Wrocławiu, Lipsku, Dreźnie, Jenie i w Erlangen. Z czasem wyspecjalizował się w ginekologii i położnictwie. Zasłynął jako lekarz wielce utalentowany, a równocześnie teoretyk i badacz naukowy. Po wojażach i parokrotnej zmianie miejsca działalności, w 1883 roku ostatecznie osiadł w Poznaniu
i otworzył własną klinikę w pałacu Działyńskich przy Starym Rynku. Wówczas pojawiła się nawet żartobliwa opinia, że należałoby zmienić sylwetkę pelikana widniejącego na szczycie gmachu na figurę bociana... Niezależny finansowo i bardzo aktywny społecznie, H. Święcicki stał się jednym ze szczególnie znanych i szanowanych lekarzy w Poznaniu. Co ważne zaś, był jednym z nielicznych Polaków z zaboru pruskiego, ze stopniem naukowym profesora (uzyskanym w 1913 roku), co natychmiast postawiło go na szczycie poznańskiej nauki. Szczególnie aktywny był w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk – od 1915 roku był tam prezesem. Kierował Wydziałem Lekarskim, redagował „Nowiny Lekarskie”, był założycielem Fundacji Nauka i Praca. Zafascynowany postacią dr. Karola Marcinkowskiego, dwukrotnie (w latach 1910 i 1923) doprowadził do ekshumacji zasłużonego lekarza i społecznika. Wspólnie z ks. Bolesławem Kościelskim zainicjował organizowanie Krypty Zasłużonych Wielkopolan, nie do końca ściśle nazywanej „Skałką” poznańską. Nic więc dziwnego, że w 1919 roku stanął też na czele komisji zajmującej się tworzeniem uniwersytetu w Poznaniu, a w maju został rektorem uczelni. Kierując się fachową, rzeczową oceną, a nie uprzedzeniami narodowymi, stanowczo przeciwstawił się pomysłowi odebrania diakoniskom ich szpitala i przekazania placówki na rzecz Wydziału Lekarskiego uniwersytetu. W 1947 roku Heliodor Święcicki został patronem szpitala u zbiegu ulic Grunwaldzkiej i S. Przybyszewskiego. Zmarł w czerwcu 1923 roku.

Marek Rezler

 

h1

 

h2